Piotr Metz został jednym z laureatów nagrody Złoty Mikrofon 2007. Polskie Radio przyznaje Złote Mikrofony od 1969 roku. W ten sposób wyróżniane są osoby, które przyczyniają się do utrzymania wysokiego poziomu audycji, a także działają na rzecz popularyzacji i rozwoju radia publicznego. Dziennikarz został wyróżniony „za osobowość radiową i nowe formy popularyzacji muzyki rozrywkowej”. Metz współpracuje z Trójką od niedawna i pewnie znaleźliby się w tej stacji ludzie bardziej zasłużeni od niego.
Nową formą, dzięki której Metz popularyzuje muzykę rozrywkową, miałaby być chyba audycja „Rock’n’Roll - Historia Powszechna”. Słuchacze dostrzegli jednak uderzające podobieństwo tego programu do audycji „Koniec wieku” nadawanej od 1999 do 2001 roku na antenie RMF-u. Metz przeniósł znaną już słuchaczom formułę programu z RMF-u do Trójki. Nie jest to więc nowa forma i na pewno nie została stworzona na potrzeby Polskiego Radia.
Program „Rock’n’Roll - Historia Powszechna”, jak można przeczytać na stronie Programu III, został stworzony w oparciu o materiały archiwalne Polskiego Radia i „Millenium Countdown” na licencji BBC. Cały cykl obejmuje 50 godzinnych odcinków, które dotyczą najważniejszych wydarzeń z lat 1955-2005.
Jedni krytykują audycję za zagłuszanie muzyką materiałów archiwalnych, za zagadywanie piosenek, za wrzucanie wszystkiego do jednego worka. Inni chwalą program za trafny dobór muzyki oraz za lekką, łatwą i przyjemną w odbiorze formę przedstawiania historii. (Np. dyskusja na forum Gazeta.pl).
Audycja „Koniec wieku” sprawdziła się w RMF-ie. W 2000 roku program był chwalony za wysoki poziom realizacji, za wprowadzanie „ambitnej” tematyki do ramówki stacji komercyjnej. Niemal ten sam program obecny na antenie Trójki razi wielu słuchaczy zbyt niskim poziomem merytorycznym.
Program ma specyficzną formę: są tu pocięte przemówienia, muzyka pełni funkcję tła i komentarza do przedstawianych wydarzeń, teksty komentatora są lapidarne, nie ma spójnej narracji. Ten zlepek muzyki i tekstu ma jednak sens. Autor zakłada, że słuchacz zna historię w stopniu chociażby minimalnym, że są mu znane najsłynniejsze przemówienia. Łączy fragmenty, aby stworzyć dynamiczną formę. Narzuca szybkie tempo. Taki radiowy postmodernizm.
I dobrze się tego słucha.
Możesz śledzić komentarze do tego wpisu przez czytnik RSS 2.0. Możesz zostawić swój komentarz do tego artykułu.
Słuchałem tej audycji z ogromną przyjemnością w każdy wtorek i piątek
Świetny pomysł, doskonała muzyka i trafny wybór wśród masy najważniejszych wydarzeń minionego wieku. Szkoda tylko, że Metz nie wyrobił się z czasem i pod koniec 2007 roku musiał skupić kilka ostatnich lat w jednej audycji.
Dla tych którzy chcieliby usłyszeć to jeszcze raz lub usłyszeć pierwszy raz polecam stronę: chomikuj.pl Można tu znaleźć wszystkie audycje w formacie mp3 umieszczone na serwerach rapidshare.
Polecam gorąco i pozdrawiam!!