Głównie o mediach...

W Olsztynie prezydentem miasta był i będzie Czesław Jerzy Małkowski. Jego wygrana już w I turze z pewnością zaskoczyła wiele osób. Mnie jednak bardziej zaskoczył wygląd kart do głosowania, gdzie pojawiły się nazwiska zupełnie nieznanych mi ludzi. Zaliczam się do osób, które starały się dokonać wyboru świadomie, obserwowałam kampanię wyborczą dosyć uważnie i śmiem stwierdzić, że odrobina aktywności podczas kampanii kandydatom by nie zaszkodziła. Inni kandydaci z kolei postanowili bazować na nazwisku i podczas kampanii wyborczej właściwie nie byli widoczni. Wyniki są. Marne. Odpadli w przedbiegach.

Prezydent Wrocławia, Rafał Dutkiewicz, uzyskał poparcie ponad 80% mieszkańców. Wynik rewelacyjny, ale chyba nie ma mieszkańca Wrocławia, który nie wiedziałby, co dla miasta zrobił Dutkiewicz. On prowadził kampanię wyborczą przez całą kadencję i są tego efekty. Co więcej, nawet po ogłoszeniu wyników nie zaprzestał prowadzenia kampanii. Dziennikarze zapytali go o plany. Dutkiewicz powiedział, że jutro będzie robił prezentację o środkach unijnych, a pojutrze ma spotkanie z inwestorami (nie cytuję dokładnie). To jest dobry menedżer, który wie, że kontrakt na kolejny sezon zostanie z nim podpisany tylko wtedy, gdy wyniki jego pracy będą satysfakcjonujące.

Oczywiście nie każdy kandydat na stanowisko prezydenta miasta czy radnego startuje z tak dobrej pozycji. Niektórzy nie mieli jeszcze okazji wykazać się pracą w samorządzie, ale bardzo by chcieli. Problem polega na tym, że niewiele robią, żeby ich nazwisko było rozpoznawalne. Przeczytałam wszystkie ulotki, jakie trafiły do mojej skrzynki pocztowej. Nie był to wielki wysiłek, bo i ulotek nie było wiele. Nieliczni kandydaci przyznawali się do tego, czym się zajmują. W tekstach opracowanych przez komitety wyborcze dominowały frazesy, okrągłe zdanka i lanie wody. Nawet jeśli robią coś dla lokalnej społeczności, niewiele osób o tym wie. Skromność może być zaletą, ale nie podczas kampanii wyborczej.